จิ่วไจ้โกว

ประวัติความเป็นมา
          จิ่วไจ่โกว ได้ถูกค้นพบเมื่อปี พ.ศ. 2513 โดยบริเวณนี้เป็นที่อยู่อาศัยของชนชาติทิเบต 9 หมู่บ้าน จึงเป็นที่มาของชื่อ จิ่วไจ้โกว ซี่งในภาษาจีน จิ่วไจ้โกว แปลว่า แควเก้าหมู่บ้าน (จิ่ว แปลว่า เก้า, ไจ้ แปลว่า หมู่บ้าน, โกว แปลว่า แคว) และชาวทิเบตได้เรียกขานจิ่วไจ้โกวว่า ขุนเขาธารน้ำอันศักดิ์สิทธิ์ ดังนั้นสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติ ไม่ว่าจะเป็นขุนเขา ป่าไม้ ลำน้ำ หรือหินทุกก้อน ล้วนได้รับการเคารพจากชนเผ่าพื้นเมืองชาวทิเบต ปัจจุบันผืนป่าโบราณอันอุดมแห่งนี้จึงยังคงได้รับการรักษาไว้เป็นอย่างดี ดังน้น ในปี พ.ศ. 2521 จิ่วไจ้โกว ได้รับการประกาศให้เป็นเขตป่าสงวน ปี พ.ศ. 2527 ได้รับการประกาศเป็นเขตอุทยานแห่งชาติ และ ปี พ.ศ. 2533 องค์การยูเนสโกได้ประกาศรับรองเป็นมรดกโลกทางธรรมชาติ
มีตำนานเล่ากันว่า ครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ได้เกิดปรากฎการณ์แผ่นดินไหว อย่างรุนแรง จนผืนดินที่อุดมสมบูรณ์แห่งหนึ่งกลายเป็นพื้นดินที่รกร้างว่างเปล่า เมื่อเทพธิดาซื่อโหมวรู้เข้า จึงคิดจะเนรมิตให้พื้นดินแห่งนั้น กลับมาอุดมสมบูรณ์ดังเดิม ต่อมาได้มีเทพบุตรรูปงามชื่อว่า ต้าเก้อ อาสามาช่วยเหลือ จนเวลาผ่านไปเนิ่นนาน ความผูกพันของทั้งสองเกิดเป็นความรัก วันหนึ่งเทพบุตรต้าเก้อ ฝนกระจกบานใหญ่ให้เทพธิดาซื่อโหมวเป็นของกำนัล แต่ด้วยอำนาจแห่งปีศาจ ร้าย ซึ่งคอยกลั่นแกล้งทำให้กระจกบานนั้นหลุดลอยลงสู่พื้นโลก แตกกระจายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย เกิดเป็นทะเลสาบน้ำใส บริสุทธิ์กระจายอยู่ทั่วหุบ เขาจิวจ้ายโกว นั่นคือ เรื่องราวตำนานความรักที่เล่าขานมายาวนาน ของดินแดนที่งดงามด้วยทะเลสาบใสบริสุทธิ์ ดินแดนที่ถูกเรียกขานว่า .... จิ่วไจ้โกว ....

สถานที่ตั้ง
          จิ่วไจ้โกว ตั้งอยู่ในอำเภอหนันผิงเขตปกครองตนเองของเผ่าเชียงชนชาติทิเบตทางตอนเหนือของมณฑลซื่อชวนหรือเสฉวน ภาคตะวันตกของจีน ครอบคลุมพื้นที่กว่า 720 ตารางกิโลเมตร โดยมีพื้นที่ป่าอนุรักษ์ 643 ตารางกิโลเมตร ระดับน้ำทะเล 2,000 - 4,760 เมตร เขตเปิดให้สาธารณชนท่องเที่ยว 55 ตารางกิโลเมตร ระดับน้ำทะเล 2,000 - 3,100 เมตร มี สัตว์ป่าอนุรักษ์ 2,576 ชนิด

การเดินทาง
          1. เดินทางโดยเครื่องบินลงที่สนามบินนานาชาติเฉิงตู จากนั้นนั่งรถโดยสารทางไกลไปจิวไจ้โกว โดยใช้เวลา 1 วัน มีรถบัสออกจากเฉิงตู สามารถขึ้นรถได้ 2 แห่ง คือ - สถานีขนส่งเฉิงตูประตูทิศใต้(สายใหม่) ทุกวันเวลาเช้า 8 : 00 น. ถึงจิวไจ้โกวราว 5 โมงเย็น ราคาตั๋ว 95 หยวน - สถานีรถประตูทิศตะวันตก ที่ถนนหยิงเหมินโข่ว มีรถโดยสารระยะทางไกลเดินทางไปจิวไจ้โกว ตลอดฤดูกาล รถออกเวลา 7 : 30 น.เช้า (มีบริการรถนอน ออกเย็นถึงจิวไจ้โกวเช้า) ราคาตั๋ว 87 หยวน ทั้งนี้เส้นทางรถอาจทำให้นักท่องเที่ยวเหน็ดเหนื่อยอย่างมาก และอาจไม่สะดวกสำหรับท่านที่เมารถง่าย เพราะใช้เวลาเดินทางมากกว่า 10 ชม. และเป็นทางขึ้นเขา โดยเฉพาะในฤดูฝนเส้นทางอันตราย (ราคาตั๋วอาจรวมค่าประกันชีวิต) หากท่านเดินทางออกจากเมืองเล่อซันสามารถนั่งรถบัสไปจิ่วไจ้โกวได้ ทุกวันพฤหัสบดีและวันอาทิตย์ รถออกเวลา 8 : 30 น.

2. นั่งเครื่องบินจากเฉิงตูไปจิวไจ้โกว ทุกวัน เที่ยวเช้าหรือบ่าย(ตารางเวลาไม่แน่นอน) เป็นเส้นทางที่สะดวกและรวดเร็ว สามารถสอบถามและจองตั๋วได้ตามออฟฟิศจำหน่ายตั๋วที่สนามบินเฉิงตู จากเฉิงตูไปยังสนามบินจิวไจ้โกวหวงหลงใช้เวลาบินเพียง 40 นาที สนามบินนี้อยู่ห่างจากอุทยานฯจิวไจ้โกวเพียง 88 กิโลเมตร
ข้อควรระวัง : เนื่องจากสนามบินจิวไจ้โกวมีความสูง 3,400 เมตร หากเกิดอาการแพ้ที่สูง (จะมีอาการวิงเวียน คลื่นไส้ ใจเต้นถี่ ปวดศรีษะ เหนื่อยง่าย) ให้พยายามนั่งนิ่ง ๆ หรือเคลื่อนไหวช้า ๆ อย่ายกของหนัก และปฏิบัติตามคำแนะนำของเจ้าหน้าที่สนามบินอย่างเคร่งครัด

การเดินทางภายในอุทยานแห่งชาติจิวไจ้โกว
          ห้ามนำรถยนต์ทุกชนิดเข้าในเขตอุทยานฯ อนุญาตให้นักท่องเที่ยวใช้รถเพื่อสิ่งแวดล้อมที่ทางอุทยานฯจัดให้บริการเท่านั้น ราคาตั๋ว(ราคาเมื่อ มีนาคม 2004) : พฤษภาคม-มิถุนายน 78 หยวน/คน ; กรกฎาคม-ตุลาคม 88 หยวน/คน ; พฤศจิกายน-เมษายน 68 หยวน/คน ให้บริการเที่ยวชมใน 3 เขต ได้แก่
1) ปากทางอุทยานฯจิ่วไจ้โกว-นั่วยื่อหลัง ระยะทาง14.5 กิโลเมตร
2) เส้นทางจากนั่วยื่อหลัง-ฉางไห่ ระยะทาง 18 กิโลเมตร
3) เส้นทางจากนั่วยื่อหลัง- ป่าดึกดำบรรพ์ ระยะทาง 18 กิโลเมตร
ทั้งสามเส้นทางสามารถขึ้น-ลงรถได้ที่ป้ายรถ 22 จุด

ราคาบัตรผ่านประตู
          ฤดูท่องเที่ยว 1 เมษายน - 15 พฤศจิกายน ราคา 220 หยวน ส่วนระหว่าง 16 พฤศจิกายน - ปลายเดือนมีนาคม ราคา 80 หยวน ( ราคาปรับใหม่เมื่อ 1 กรกฎาคม 2548 ) นักท่องเที่ยวที่ต้องการเข้าไปเที่ยวในอุทยานฯจิ่วไจ้โกว มากกว่าหนึ่งครั้งขึ้นไปต้องทำเรื่องล่วงหน้า ณ จุดจำหน่ายตั๋ว

ที่พักบนจิ่วไจ้โกว
          มีโรงแรมที่พักทุกระดับ และที่พักราคาถูกของผู้ประกอบการชาวทิเบตในพื้นที่ ราคาเฉลี่ย 40-50 หยวน/คน/คืน

จุดท่องเที่ยวภายในจิ่วไจ้โกว
          แบ่งออกเป็น 5 เขตใหญ่ คือ

1) เขตทิวทัศน์หน้าผาเป่าจิ้งหยา
เป็นจุดท่องเที่ยวทางตอนล่างของธารน้ำซู่เจิ้งโกว แหล่งท่องเที่ยวสำคัญได้แก่ -วัด(ทิเบต) จาหยูซื่อ - น้ำตกเผินจิ่งทัน - ทะเลสาบหลูเหวยไห่

2) เขตทิวทัศน์ซู่เจิ้ง
บริเวณตอนบนของธารน้ำซู่เจิ้งโกว ได้แก่ ทะเลสาบดอกไม้เพลิง (หั่วฮัวไห่) - ทะเลสาบมังกรหลับใหล (ว่อหลงไห่ ) - ทะเลสาบซู่เจิ้งฉวิน - น้ำตกซู่เจิ้ง - ทะเลสาบเสือ(เหลาหูไห่) - ทะเลสาบแรด (ซีหนิวไห่)

3) เขตทิวทัศน์ยื่อเจ๋อ
กินเนื้อที่ของทิวทัศน์ตอนล่างของธารน้ำยื่อเจ๋อโกว ได้แก่ น้ำตกนั่วยื่อหลัง ทะเลสาบยื่อเจ๋อฉวิน ทะเลสาบกระจก(จิ้งไห่) น้ำตกไข่มุก(เจินจูทัน) ทะเลสาบดอกไม้ทั้งห้า(อู่ฮัวไห่) น้ำตกและทะเลสาบแพนด้า(สงเมาไห่) เขตนี้เป็นทิวทัศน์ที่เป็นไฮไลท์ของอุทยานแห่งชาติ จิ่วไจ้โกว4) เขตทิวทัศน์ทางนิเวศวิทยาป่าดึกดำบรรพ์ บริเวณตอนบนของธารน้ำยื่อเจ๋อโกว ได้แก่ ทิวทัศน์ทะเลสาบห่านฟ้า(เทียนเอ๋อไห่) ทะเลสาบหญ้า(เฉาไห่) และป่าดึกดำบรรพ์

5) เขตทิวทัศน์ทะเลสาบฉางไห่
บริเวณตอนล่างของธารน้ำเจ๋อฉาวาโกว) ได้แก่ บริเวณที่เป็นทะเลสาบฉางไห่ สระห้าสี(อู่เส้อฉือ) ทะเลสาบฤดูกาล(จี้เจี๋ยไห่) ทั้งสามตอน